Durf jij een rolmodel zijn voor de volgende generatie?

Ik meen dat u het met me eens kan zijn dat kinderen vrij en blij zouden moeten kunnen bewegen, spelen en leren. Dat ze ondersteund mogen worden om op hun eigen tempo te ontwikkelen, zonder dat hun eten, lengte en gewicht gemicromanaged wordt. In een wereld zoals de onze is dat geen evidentie. Dieetcultuur is, heel duidelijk maar ook bijzonder subtiel, in ons dagelijks leven geslopen. Ook al zijn we zelf alert, merken we het niet altijd op.

Let eens op de gesprekken tijdens een familie bijeenkomst, op je werk, in de sportclub of aan de schoolpoort. Hoe vaak wordt er gesproken over voeding? Hoe vaak categoriseren we kinderen op basis van hun uiterlijk? Hoe vaak bekritiseren we ons eigen eetgedrag, lichaam, of dat van anderen?

Als ik inzoom op de literatuur dan valt mijn mond open. Een Duitse studie toont dat 1 op 4 van de 11 tot 12-jarigen zeer angstig is om bij te komen in gewicht (Schuck, 2018). 42 % van 6 tot 9 jarigen zouden liever dunner willen zijn (Collins, 1991). Een kwalitatieve studie naar lichaamstevredenheid toont aan dat 50% van de kinderen tussen 8 en 13 jaar gewicht wil verliezen. 77% van de kinderen heeft ouders of familie al eens horen praten over diëten. Dit laatste doet vermoeden dat het gezin een heel krachtige rol kan spelen in het counteren van bezorgdheden over eten en lichaamsbeeld bij kinderen (Schur et al., 2000). Verder zijn er indicaties dat we onze kinderen beter niet op dieet zetten. 9-jarigen die op de leeftijd van 5 op dieet gezet werden overeten zichzelf vaker (Fischer & Birch, 2002).

Ik geloof dat kritisch durven kijken naar onze eigen relatie met voeding, ons een sterker rolmodel maakt. We worden allemaal geboren als intuïtieve eters, sommige mensen blijven dat en worden minimaal beïnvloed door onze dieetculuur. Voor anderen leidt dieetcultuur tot verstoorde eetgewoonten (diëten, overeten, maaltijd of voedingsgroepen overslaan,…) of zelfs eetstoornissen.

“Gevarieerd koken vanuit de wil goed voor jezelf en je kinderen te zorgen is een heel ander verhaal dan dit te doen vanuit het verlangen je eigen lichaam te veranderen of uit angst dat je kind dik zal worden.”

De insteek waarmee je handelt is hier van belang. Gevarieerd koken vanuit de wil goed voor jezelf en je kinderen te zorgen is een heel ander verhaal dan dit te doen vanuit het verlangen je eigen lichaam te veranderen of uit angst dat je kind dik zal worden. Dagelijks groenten en fruit voorzien omdat deze lekker en voedzaam zijn in plaats van omdat deze weinig calorieën bevatten, geeft een andere waarde aan groenten en fruit. Gezonde voeding ondersteunt onze gezondheid, dat staat buiten kijf, maar een gezonde relatie met voeding, waarbij alle voeding moreel gezien gelijkwaardig is, is minstens even belangrijk. Dit laatste helpt ons om echt te luisteren naar onze lichamelijke noden en om voedingskeuzes te maken waar we energiek van worden.

We kunnen onze kroost beschermen door goed voor onszelf te zorgen. Als dat geen win win is?!

Hier kan jij vandaag al mee starten:

  • Biedt structuur door 3 hoofdmaaltijden te nemen samen met je kinderen.
  • Vermijd praten in termen van goed of slecht, voeding is geen alles of niets verhaal. Focus op smaken, texturen en kleuren om voeding te beschrijven.  
  • Geef twee opties voor snacks of maaltijden en laat je kind kiezen.
  • Laat je kind helpen in de keuken of bij de boodschappen.

Wil je hier meer over weten? Check mijn webinar Intuïtief eten for kids, voor maar 15euro krijg je meer inzicht in dieetcultuur en intuïtief eten én ga je naar huis met praktische tips.

Veel Succes!

Tina

Verlangen naar een slanker lichaam

Ik was zenuwachtig. Het was een kale kille ruimte. Het deed me denken aan de vele lokalen waar we vroeger met de gidsen op weekend gingen. Twee tafels stonden tegen elkaar geschoven in het midden van de ruimte zodat we er in een kring rond konden zitten. We waren met zes, ik huilde non-stop vanaf de eerste getuigenis die ik hoorde. Het ene na het andere verhaal was zo herkenbaar. Eetbuien, compensatiegedrag, goede voornemens, gevoelens van falen,… deze mensen zaten in het zelfde schuitje. Zoekend naar een manier om komaf te maken met hun destructief gedrag.

Ik voelde me begrepen ook al vertelde ik zelf niets. Ik voelde me gesteund ook al werden er geen woorden rechtstreeks naar mij uitgesproken. Eindelijk heb ik mensen gevonden die zijn zoals ik. Opluchting en het besef dat mijn probleem echt was creëerden watervallen. Ik zat diep vast in dieetcultuur. Het verlangen naar een slanker lichaam was immens. Ik geloofde dat ik hier niet alleen mooier maar ook gezonder, gelukkiger, geaccepteerd en meer succesvol door zou worden. De overtuiging dat slanker worden al mijn problemen zou oplossen was mijn realiteit. Mijn dagelijkse strijd.  

Alles had ik al geprobeerd, van Weight Watchers en maaltijdvervangers, tot koolhydraatarm eten en het soepdieet. Bodystyling, advies op maat van verschillende diëtisten, vegan, mindful eten, maaltijd- en sportprogramma’s zoals Kayla Itsines, voedingsapp’s,…. Elke keer opnieuw faalde ik. Ik werd ongelukkiger en ongelukkiger. Ik voelde me radeloos. Een zwakke mislukkeling zonder doorzettingsvermogen. Zelfs de keuze om voedings- en dieetkunde te gaan studeren had de onderliggende drijfveer ‘dan zou ik eindelijk slanker en gelukkig worden’. De focus op mijn gewicht en mijn lichaam was ongezond, overeten en compenseren wisselden elkaar af. Ik was op. Daarom zette ik deze stap. De Anonieme Overeters (AO). Een club van mensen die lekker eten niet kunnen weerstaan en er meer van eten dan comfortabel voelt. Lotgenoten die steun en inspiratie vinden bij elkaar.

Ik geloofde door deze bijeenkomsten dat ik verslaafd was aan bepaalde soorten voeding en dat de beste remedie totaalonthouding was. WTF denk ik nu. Onthouding van bepaalde voedingsmiddelen is de reden waarom we ons overeten! Deze kennis had ik toen nog niet. Je kan niet verslaafd zijn aan eten. En ook niet aan bepaalde voedingsmiddelen. Ja, lees dat nog eens. Je kan niet verslaafd zijn aan iets wat je nodig hebt om in leven te blijven. Ik probeerde de totaalonthouding en zelfreflectie van de AO maar voelde snel dat dit ook niet de oplossing was.

“Je kan niet verslaafd zijn aan eten. Onthouding van bepaalde voedingsmiddelen is de reden waarom we ons overeten.”

Gelukkig vond ik kort nadien mijn weg naar intuïtief eten. Alles viel op zijn plek. Ik kreeg inzichten en leerde mijn eigen eetgedrag vanuit een andere invalshoek zien. Met vallen en opstaan leerde ik mijn eigen lichaam te vertrouwen. Ik hoorde langzaamaan beter en beter wat mijn lichaam me probeerde te vertellen en het lukt me met kleine stapjes om hier antwoord aan te geven. Wat op de voorgrond stond was rusten, eten en lief zijn voor mezelf.

Er waren veel angsten in dit proces. Angst om niet te kunnen stoppen met eten. Angst om bij te komen. Angst dat mensen me zouden veroordelen voor het bijkomen. Angst dat ik nooit normaal met voeding zou kunnen omgaan. Angst dat ik nooit echt zou kunnen genieten. Angst dat ik niet meer in mijn kleren zou passen. Angst voor een slechtere gezondheid. Maar boven deze angst steeg een verlangen uit om te stoppen met de eetbuien en het compenseren.  Een verlangen om ruimte te creëren in mijn hoofd voor belangrijkere dingen dan hoe mijn lijf eruit ziet. Ik zei vaarwel tegen diëten, ze hadden me uiteindelijk nergens gebracht, en gaf vertrouwen aan het proces van intuïtief eten. Wat de jaren daarop volgende was zo schoon. Nu nog steeds groei ik dichterbij mijn intuïtie.

Het afleren van het diëten en het herprogrammeren van zwart-wit gedachten vraagt tijd en veel geduld, maar het kan! Het is mogelijk om terug naar je aangeboren capaciteit te keren om ‘normaal’ te eten.  Bewustzijn in je eetervaring brengen, je emoties onder de loep nemen en leren bewegen op een manier die goed voelt, waren ook deel van het pad dat ik heb afgelegd. De vrijheid die ik nu ervaar is heerlijk en deze vrijheid is bereikbaar voor iedereen! De weg hier naartoe zal er echter voor iedereen anders uitzien.

Wat maakt nu dat ik de shift van diëter naar intuïtieve eter heb kunnen maken?

  • Ik heb me laten begeleiden door een diëtiste die hierin gespecialiseerd was.
  • Ik at en ik rustte.
  • Ik wisselde ervaringen uit met mensen die in dezelfde situatie zaten.
  • Ik aanvaarde mijn genetische blauwdruk. Onze bouw, onze lengte en het gewicht waarop we het best functioneren krijgen we mee via onze genen, daar kunnen we niet rond.
  • Ik vertrouwde dat mijn lichaam zou doen wat nodig was om te herstellen van de roofbouw die ik jarenlang pleegde, of dat nu afvallen, bijkomen of stabiel blijven was.
  • Ik gooide al mijn dieettools weg (weegschaal, Fitbit, voedingsapps). De keukenweegschaal komt alleen nog boven wanneer ik gebak moet afwegen of een receptuur volg.
  • Ik kocht zachte comfortabele kledij.
  • Ik was mild voor mezelf en besefte dat ik meer dan 10 jaar diëten en overeten niet kon oplossen op 1 jaar.

Mijn verlangen naar acceptatie, naar meer zelfvertrouwen en naar succes werd jarenlang niet ingelost door diëten, hoe hard ik ook mijn best deed. Acceptatie van mezelf en vertrouwen in mezelf groeiden stelselmatig door intuïtief eten.  Bovendien verbeterden mijn fysieke en mentale gezondheid. Mijn persoonlijke ervaring wordt ondersteund door wetenschappelijke onderzoeken die de associatie aantonen tussen intuïtief eten en heel wat voordelen zoals:

  • Een verhoogde tevredenheid met het leven, meer zelfcompassie, meer zelfrespect, meer optimisme en meer appreciatie van het eigen lichaam.
  • Minder signalen van verstoorde eetgewoonten,  minder preoccupatie met voeding, minder angsten rond voeding, minder ontevredenheid over het eigen lichaam, minder eetbuien en ongecontroleerd eten en minder depressie.
  • Een lager vetpercentage en BMI ondanks het feit dat gewichtsverlies niet het doel is van intuïtief eten.

Durf jezelf eens in vraag stellen. Wat zit er onder jouw verlangen om af te slanken? En wat heb jij echt nodig om dit te bekomen?

Ik ben hier voor je, laat een bericht achter als je met iets zit!

Tina

Een nieuwe start

Liefde voor jezelf

Binnenkort krijgen we weer een nieuwe start cadeau, de jaarwissel. De kans om het beter te doen. Zo voelt dat toch voor velen.

We nemen afscheid van wat we, volgens onze innerlijke criticus, niet goed deden en nemen ons voor om het komende jaar beter ons best te doen. We zien het groots. We maken plannen. We gaan het deze keer anders aanpakken. We zullen volhouden en slagen in onze missie. We gaan echt gelukkiger en gezonder worden.

Ik hoor nu al in de, dezer dagen voornamelijk virtuele, wandelgangen uitspraken echoën: stoppen met roken, minder drinken, een streefgewicht behalen of terug in een bepaalde broek passen, een sport weer oppikken, meer tijd maken voor de kinderen, vroeger gaan slapen, dates inplannen met onze partner, minder familiale verplichtingen bijwonen, meer lezen,… voor ieder wat wils.

Mooi vind ik dat, dat wij graag goed voor onszelf willen zorgen. Als we eerlijk durven zijn tegen onszelf, als we daar de tijd voor durven nemen, dan voelen we heel goed wat we nodig hebben. Dit concreet en haalbaar maken, daarin ligt de uitdaging. Wat is de succesformule om vol te houden? Doorzettingsvermogen en intrinsieke motivatie worden veelal geopperd als het recept om te slagen. Zo simpel is echter niet altijd, toch niet voor elke gewenste gedragsverandering. Laat je daarom bijstaan. Er zijn zo veel experten, ieder in hun vakgebied, die klaar staan om hun expertise de delen. Durf een personal trainer aanspreken als je op zoek bent naar duurzame sport zonder blessures, neem contact op met aan tabakoloog om je te ondersteunen bij je rookstop, ga in gesprek met een psycholoog om na te gaan waarom je van je relatie/kinderen/nachtrust/… geen prioriteit maakt, … Je staat er niet alleen voor! En euhmmmm … realistische doelen stellen zijn goud in dit kader, ook al zijn onze fantasieën en ideaalbeelden verleidelijk.

Hier reik ik graag mijn hand naar al diegenen die met ideeën spelen om terug in die o-zo-strakke jeans te passen en naar al diegenen die verlangen naar een ander spiegelbeeld. Ga niet op dieet. Doe het niet. Bewust anders eten met het oog op gewichtsverlies is één van de grootste voorspellers van gewichtstoename. Als je weet dat diëten ervoor zorgt dat je op termijn weer bijkomt, dan is het simpel, toch? Ik hoor je, je gaat gewoon gezonder eten en stoppen met snoepen, dat is toch simpelweg een gezonde levensstijl? Toch gaan hierbij alarmbelletjes af in mijn hoofd. Niet meer snoepen, is dat realistisch? Wat als je dochter jarig is? Wat als je koffie gaat drinken bij je oma? Wat als je op een dag zin hebt in chocolade?

“Als je weet dat diëten ervoor zorgt dat je op termijn weer bijkomt, dan is het simpel, toch?”

Alle manieren van omgaan met voeding waarbij je denkt in wit-zwart termen, alles of niets, goed of slecht, gezond of ongezond, nooit of altijd,… daar maak ik mij zorgen over. Voeding is complex en hoort flexibel te zijn, net zoals het leven complex is en wij er dankzij onze flexibiliteit in slagen om ons hoofd boven water te houden.

Ik wil je een andere manier leren kennen om met voeding, beweging en je lichaam om te gaan. Omdat ik het iedereen toewens om zich comfortabel in zijn/haar vel te voelen, om energiek door het leven te gaan zonder zorgen over zijn/haar maten. Ik wenst iedereen de vrijheid zelf te bepalen wat, wanneer en hoeveel te eten, want alleen jij weet wat goed voelt voor jou! Ik wil je weer leren luisteren naar de signalen van je lichaam én geest zodat je weer in staat gesteld wordt om de meest gezonde versie van jezelf te worden. Weer liever eten, met meer plezier voor de totale eetbeleving, weer genieten zonder schuldgevoelens of angsten, weer kunnen eten in gezelschap zonder de drang te voelen verantwoording af te moeten afleggen, geen teleurstelling meer door een cijfer op de weegschaal, geen eetbuien meer, weer vertrouwen op je eigen lichaam en in je eigen kracht staan! Dat klinkt heerlijk bevrijdend, nietwaar?

Wat wil jij het komende jaar doen om goed voor jezelf te zorgen? Welke ondersteuning heb jij hierbij nodig?

Ik wens je een warm en gezond eindejaar, dat je het schoons kan omarmen in deze uitzonderlijke tijd.

Tina

Vetfobie is een maatschappelijk probleem dat we gezamenlijk moeten aanpakken

Illustratie meisjes ijs

Graag wil ik jullie, in reactie op het opiniestuk van Hella Van Laer van 7 april 2020 te lezen op vtrnws, op het hart drukken dat het oké is om te eten waar je nu nood aan hebt. Ik werd boos wanneer ik het artikel las, niet op Van Laer persoonlijk, wel op onze dieetcultuur vol stigma’s over dikke mensen. Ik werd ook triest. Ik voel mee met alle mensen die het opiniestuk lazen en op dit ogenblik vechten tegen verstoorde eetgewoonten en worstelen met hun lichaamsbeeld. Ik werd er door uit mijn lood geslagen, hoewel ik al enkele jaren verstoorde eetgewoonten achter mij heb kunnen laten dankzij intuïtief eten, blijft het iets kwetsbaar, zeker in deze ongewone tijd. Ik stel mij de vraag wie er zit te wachten op een wijzende vinger die ons nog meer angst aanjaagt in een periode die al zo stressvol en beangstigend aanvoelt voor velen.

Laat mij wat perspectief scheppen. Tijdelijk een ander eetpatroon aannemen brengt je lichaam geen schade toe! We hebben immers voorraden van vitaminen en mineralen in ons lichaam. Daarenboven impliceert het consumeren van voeding met minder voedingsstoffen (bijvoorbeeld voeding met een lage Nutri-score) niet dat het effect van de gezonde voeding dat je inneemt teniet gedaan wordt. Als ik mensen begeleid om uit de vicieuze cirkel van diëten en overeten te stappen, is het leren VOELEN waar je lichaam en geest nood aan hebben van essentieel belang. Dit is ook in deze quarantaine periode belangrijk, sta even stil en durf voelen waar je nood aan hebt. Als die extra koek avonds jou een warm gevoel geeft, geniet ervan! Als je nu eens vaker een kant-en-klare maaltijd koopt omdat je werk en zorg voor de kinderen dient te combineren, let it be! Wij zitten nu in overlevingsmodus, binnen enkele weken of maanden is de situatie weer anders. Door stil te staan en bewust te zijn van want je denkt en voelt, hoef je niet bang te zijn voor het aankweken van ongezonde eetgewoonten zoals Van Laer zegt. Bewust leren omgaan met je eetervaringen, vertrouwen leren krijgen in je eigen lichaam en het groter kader zien, zijn zo veel waardevoller voor je fysieke en mentale gezondheid dan krampachtig vechten tegen je verlangens.

De verhouding tussen je lengte en gewicht, wat wordt uitgedrukt in BMI, drukt een stempel op mensen (ondergewicht, normaal, overgewicht, obesitas) én zegt bovendien niets over je gezondheid. Je bloeddruk, cholesterolwaarden, uithoudingsvermogen, botdichtheid,… doen dit wel. Ja, er is veel literatuur te vinden waarin verbanden gesuggereerd worden tussen BMI en hart- en vaatziekten, of zoals hier tussen BMI en de mate waarin mensen met COVID-19 herstellen, maar durf eens kritisch kijken naar de betrouwbaarheid van deze onderzoeken. Worden andere factoren zoals socio-economische achtergrond, chronische stress en genen bijvoorbeeld in overweging genomen? Deze hebben immers een grotere impact op ons gewicht dan voeding en beweging.

Wees kritisch als je berichten leest of hoort in de media en wanneer zij onderzoeken citeren, de kans is groot dat er sprake is van een belangenconflict en dat alleen de uitkomsten die men wil horen uitgelicht worden. Natuurlijk willen producenten van afslankproducten onderzoek ondersteunen dat ertoe leidt dat hun producten meer verkocht worden. Wisten jullie trouwens dat de BMI-normen in de jaren 90 plots aangepast werden? De Wereldgezondheidsorganisatie  vertrouwde in 1998 de lobbygroep ‘International Obesity Task Force’ toe om nieuwe BMI-aanbevelingen op te stellen. Deze lobbygroep werd in die tijd uitsluitend gefinancierd door de enige twee farmaceutische bedrijven die afvalpillen op de markt brachten. Door de verandering in BMI-normen hadden plots miljoenen mensen overgewicht en obesitas. Wees met andere woorden alert als media en gezondheidswerkers met termen gooien zoals obesitas, uit verschillende onderzoeken blijkt dat mensen met een hogere BMI minstens zo oud worden als mensen met een normaal gewicht.

Van Laer haalt heel terecht aan dat ‘in uw kot blijven’ voor mensen met eender welke verslavingsproblematiek een heel moeilijke en triggerende periode is. Net daarom is het nu niet het moment om mensen aan te moedigen acties te ondernemen met betrekking tot gewichtscontrole of het grote publiek angst aan te jagen dat obesitas de grote boosdoener is. Gezonde gewoontes zoals van Laer aanhaalt zoals meer slapen, de natuur in trekken, interesses (her)ontdekken, … zijn wel heel waardevol in deze onzekere tijd.

Als diëtiste ben ik helemaal akkoord met Van Laer wat betreft het belang van een gezond en gevarieerd eetpatroon op lange termijn, het getal op de weegschaal heeft daar echter niets mee te maken. Voor velen is deze quarantaine een periode van overleven waarin men niet kan steunen op gekende gezonde copingmechanismen zoals gaan sporten, op bezoek gaan bij vrienden, een massage laten doen,…  Als dat ijsje je troost of rust biedt, hoe banaal zou het dan zijn hierover te zaniken. Laat dit een wake-upcall zijn dat je mentaal welzijn nu voorop staat en dat de obesitasepidemie voor interpretatie vatbaar is.

Laat dit een wake-upcall zijn dat je mentaal welzijn nu voorop staat en dat de obesitasepidemie voor interpretatie vatbaar is.

Meer budget van de overheid voor preventie en zo voorkomen dat mensen in het ziekenhuis belanden is inderdaad van cruciaal belang, zoals ook Van Laer zegt. Deze preventie moet echter eerlijk zijn en de gevaren van diëten durven tonen. Overgewicht en obesitas zijn niet het probleem, de manier waarop de dieetindustrie hier geld uit slaat en mensen doet geloven dat ze gelukkiger zullen zijn als ze slanker zijn wel! Laten we gezondheid benaderen zonder stigma’s over gewicht, met aandacht voor gezonde voeding, beweging en ontspanning, alleen op deze manier zal de fysieke en mentale gezondheid van onze bevolking op lange termijn verbeteren.

Take care!

Tina

PS: Enkele concrete tips om deze periode te overleven:

  • Maak een weekplanning, wat ga je deze week op tafel toveren en wat is realistisch gezien je situatie? Je investeert wekelijks 30 minuten, het geeft structuur en rust voor het hele gezin.
  • Plan elke dag een ontspanningsmoment voor jezelf (ja alleen een douche nemen en hier bewust van genieten telt ook).
  • Plan elke dag een beweegmoment (je huis poetsen, te voet naar de winkel gaan of met de kinderen spelen telt ook).
  • Wees lief voor jezelf, deze coronashit is hard!
  • Eet bewust, sta even stil voor je onbewust een heel pak koeken naar binnen speelt: stel jezelf de vraag; heb ik dit nu nodig? Ja, eet en geniet ervan! Nee, ga op zoek naar wat je nodig hebt en binnen handbereik is of probeer eens iets nieuw (je afreageren en een dansje doen op je favoriete muziek of tot rust komen door ademhalingsoefeningen).
  • Je merkt misschien dat je lichaam verandert omdat je anders leeft nu, probeer hier zonder oordeel naar te kijken, je bent niet ziek dus sowieso een winnaar!
  • Probeer elke dag je portie groenten en fruit te eten. Vers, diepvries, conserven, smoothies,… all good!
  • Vraag hulp als het even niet gaat. Ook al voelt het soms zo, je bent niet alleen!